Herdenkingen

Er zit een gat tussen mijn blogs die groter is dan normaal. Dat komt door een bijzonder drukke week die nu achter me ligt. Als vrijwilliger ben ik actief in het 4en5mei Comite Amstedam Zuidoost en er was heel wat te doen. Onze weblog
Op dinsdag ben ik voor het eerst in Amstelveen bij de Indie herdenking geweest, donderdag hebben wij samen met andere stichtingen een vrijheidsmaaltijd georganiseerd om het einde van WOII in ZuidOost Azie te vieren.
Gisteren de laatste, herdenking van de dodensporen in ZO Azie in Bronbeek, Arnhem met een hele bus mensen uit Zuidoost.
Was gedenkwaardig om mee te maken, mede door het tropische weer, maar de verzorging was uitstekend.

Blackwork 2

Het blijkt lekker te borduren, zowel de stof(Zweigart) als het garen(Anchor) werken prima.
Het Anchor garen is wat hariger dan DMC garens, maar verder maakt het niet veel uit.
Ondertussen ben ik weer thuis in Amsterdam en ga er lekker mee verder. Een drukke week voor mij met nogal veel vrijwilligerswerk, maar daarna is het weer even rustig.

Blackwork

Blackwork vind ik een fijne techniek, al is de Holbein-steek mij nog niet helemaal eigen.
Dit patroon vond ik op internet www.newstitches.com en het ziet er lastiger uit dan het is. Ik ben pas een avond bezig en het gaat hard. Wel maak je snel een ver-telling, maar ook die zijn op te lossen.
De contouren borduur ik met 2 draadjes en de vulling met 1 draadje om de goede verhouding in kleur te krijgen.
Dit jaar op de handwerkbeurs ook een workshop blackwork gedaan bij Jessica Grimm.

Dat gaat veel verder in de 'kleurnuances' maar dit is ook al fijn.
Het is een grijsblauw aida en het garen is een anchor zwart die ik nog had liggen. Wat het moet worden besluit ik wanneer het klaar is.

"Etalagemoord"

Lezen op de e-reader. Dat gaat uitstekend na wat wennen en vooral het feit dat je het "lei-tje" in een hand kunt houden en met die hand ook het blad kunt omslaan is heel pleizerig.
De bieb heeft al lang afgedaan als bron voor e-books. Het gegeven dat de uitgevers het als een papieren exemplaar willen afhandelen doet de deur dicht. Het wordt maar eenmaal uitgeleend en moet dan eerst e-teruggebracht worden voor de volgende ermee aan de gang kan. Gelukkig kun je ze ook kopen en wanneer je goed zoekt ook op internet vinden.
Van deze schrijver heb ik meer gelezen en hoewel het geen toppertje is verveel je je er ook niet mee.
Lekkere scandinavische ontspanningslectuur.

De 79-jarige Reidar Folke Jespersen besluit zijn leven een andere wending te geven. Hij stoot hierbij verscheidene mensen uit zijn omgeving meedogenloos voor het hoofd. Alleen een mooie jonge vrouw met wie hij een ongewoon rendez-vous heeft, is hij goedgezind. Op een ochtend wordt Jespersen dood aangetroffen in de etalage van zijn antiquariaat, naakt op een stoel; op zijn lichaam zijn tekens gekrast, die op een soort code lijken. Er zijn voldoende motieven en verdachten. Iedereen schijnt zo zijn redenen te hebben om het slachtoffer te haten. Toch blijkt het oplossen van de moord niet zo eenvoudig. Hoofdcommissaris Gunnarstranda en zijn collega Frolich komen er snel achter dat Jespersen een zeer bewogen leven heeft geleid...

Trui

De TRUI in hoofdletters. Deze trui is afgelopen jaren al vaker langs gekomen. Ik geloof dat het breiwerk in 2009 al klaar was. Toen mislukte de eerste poging om te mazen vanwege de gekozen wol-soort.
Daarna een mohair gekocht, ook een miskoop en vreselijk te verwerken....en niet meer uit te halen!
Reizen lang meegesleept om af te maken. Uiteindelijk in een borduurring geperst en diep ademgehaald.

Maar, uiteindelijk, is het borduurwerk klaar en de trui in elkaar genaaid.
Het is eigenlijk nog best een leuke trui geworden. Het zwarte mohair op het groengrijs is een goede combinatie gebleken.
Het opgemaasde patroon is niet helemaal uitgevoerd tot bovenaan. Dat had ik bij de vorige trui naar dit patroon in de jaren 80 wel gedaan. Maar zo is de trui wel weer helemaal origineel.
Nu een patroon zoeken bij de bollen lichtgrijs die ik nog heb liggen. Dan opnieuw breien, maar waarschijnlijk geen borduurwerk meer op truien;-)

Toen ik toch weer werk aan het fotograferen was de blaaswier op marmer en op hout neergelegd.

Gaf er toch weer een ander uiterlijk aan. Daarom...

"Wat verborgen is"

Debuut van het Zweedse schrijversduo, met in de hoofdrol de onsympathieke psycholoog en profielschetser Sebastian Bergman, een man van middelbare leeftijd, die getraumatiseerd is door het verlies van zijn vrouw en kind bij de tsunami in 2004. Hij werkt niet meer, en om te vergeten is hij een ware vrouwenjager geworden. Dan stuit hij bij het leeghalen van het huis van zijn overleden moeder op verborgen brieven. Omdat hij het informatiesysteem van de recherche nodig heeft voor zijn prive-onderzoek, overtuigt hij zijn vroegere vriend Torkel Hoglund van de recherche uit Stockholm dat hij kan helpen bij het oplossen van de moord op een 16-jarige jongen. Dit zeer tegen de zin van het rechercheteam. De sporen wijzen naar een elitaire school waar veel rottigheid schuilgaat achter de keurige facade. Vlot leesbaar verhaal waarin de spanning goed wordt opgebouwd en de lezer meer dan eens op een dwaalspoor wordt gezet. Desondanks niet echt verrassend. De karakters komen wel goed uit de verf.

Deel 2; ' De discipel'  meteen aangevraagd. Staat hopelijk al klaar wanneer ik weer naar de bieb ga.

Blaaswier

Het wier is zo goed als af op het stijven en loshalen na....
Zelf vind ik dat het goed gelukt is. Qua uiterlijk is het een kruizing tussen een sierraad en een wat abstrakt lintje. Ik neem aan dat wanneer het op een soort zand/zee vlakte ligt het goed zal uitkomen. Misschien maak ik er nog wel een, het werk valt erg mee wanneer je eenmaal gewend bent om steeds opnieuw optezetten.
De achterkant is in dit geval de voorkant vanwege de kralen. Of de kralen zo verwerkt moeten worden als ik heb gedaan weet ik niet, maar het is in het kloswerk opgenomen en niet later aangezet, wat ook zou kunnen.