De geboorte-lappen

De twee geboorte-lappen zijn af en ingelijst. Helaas is van een het glas gebroken, daar moet ik dus een nieuw stukje glas voor halen.
Het ziet er goed uit op de foto, nu nog hopen dat hun moeder het ook leuk vindt, anders pech gehad.
Om ze in te lijsten heb ik ze eerst gewassen, geperst, na-gestreken en de lijst geprepareerd.
Papier op het board gelijmd, daar blanco papier op gelijmd toen de om maat gemaakte lappen gelijmd en vervolgens het passe-partout aangebracht.
Als het maar strak zit.

Weer een bruiloft, nog een ringenkussentje

Dwars door alles heen en natuurlijk zonder het eerst aan mij te vragen;-) gaat er weer een neef trouwen. Deze boodschap komt alleen wat korter op de huwelijksdatum die al in begin november valt.
Toch graag ook een ringenkussentje.
Gelukkig wordt het een jurk in het wit en heb ik nog een stuk witte dupion-zijde liggen. En nieuw kantje uitzoeken is wat problematisch, dus wordt het hetzelfde patroon als de vorige, maar dan in wit.
Lint in wit is er ook nog, dus nu nog bedenken hoe de monogrammen overgebracht kunnen worden op de stof. Bij de vorige kon ik met potlood de lijnen overtrekken, de zijde is helaas wat te dik/ondoorzichtig daarvoor. Dus spul gekocht dat weg gewassen kan worden na borduren, maar daar is weer niet goed op te schrijven. Goede raad is duur....
Ik ga straks proberen de lijnen van de tekening vet te maken en toch over te trekken op de stof. Dat werkt het beste.
D & S moet het gaan worden, gelukkig heb ik via 'free patterns' wel weer de letters kunnen vinden.

"De voorganger"

De man heeft een rare naam Eric van Lustbader, vroeger ook wel von Lustbader, maar zo langzamerhand ga ik denken dat dit toch een andere schrijver is.
Het is in ieder geval lekker onwaarschijnlijk, spannend en goed geschreven. De inhoud is een beetje boel gezocht, maar als het lekker geschreven is heel goed leesbaar met een kopje thee op de bank:


Het is vreselijk als je dochter overlijdt, maar het is nog erger als ze je nodig iets moest vertellen en je had geen tijd om naar haar te luisteren.
Het is eng als je dochter wordt ontvoerd, en nog enger als je de aanstaande president van Amerika bent.
Het is a hell of a job wanneer je je dochter hebt verloren en die van een ander terug moet zien te vinden… 

Jack McClure, speciaal agent en een beetje een buitenstaander, stort zich op zijn werk wanneer hij zijn enige dochter, Emma, door een vreselijk ongeluk kwijtraakt.
Dan krijgt hij een opdracht die de nachtmerrie weer doet herleven. Alli, de dochter van de aanstaande president Edward Carson, en tevens een goede vriendin van Emma, is verdwenen en Jack moet haar zien te vinden. Tijdens de zoektocht naar Alli en de ontvoerder krijgt hij te maken met politieke intriges en een politiek-religieuze strijd. Hij gelooft niet in een god, maar zijn geloof in zichzelf wordt totaal ondermijnd als blijkt dat zijn leven, zijn gezin en zijn land al langer beïnvloed worden door de zeer briljante maar gevaarlijke man die ook achter de verdwijning van Alli zit. Een groot manipulator die jonge mensen voorgaat, en die Jack steeds een stap voorblijft... 

Kant maar weer

Een klein werkje afgemaakt. Het groene stukje Schneeberg heb ik gecombineerd met een klein vierkant kussentje en een lintje eraan. Waarschijnlijk hangt deze in december echt in de kerstboom.

Zoals al eerder gemeld stond er nog een techniek stukje op mijn kussen.
Het is een lastige met veel klossen al vonden de andere dames het niet zo moeilijk.
Met een dikkere draad in het kloswerk heb ik wel al eerder gedaan, maar dan in een rand.
We zullen zien!

"Bloedlijn"

Als amateur genealoog intrigeerde het bijvoegelijk naamwoord mij; Een genealogische thriller.
Dan Waddell heeft hiermee zijn eerste boek geschreven met een niet zo aantrekkelijke cover, dus zonder dat woord had ik het waarschijnlijk niet meegenomen.
Ik ben het met de recensie hieronder eigenlijk helemaal eens.
Hopelijk blijft deze man schrijven.


In zijn eerste roman heeft de Engelse journalist zijn belangstelling voor genealogie verwerkt. Het zal het eerste deel van een serie worden. Hij is gefascineerd door het gegeven dat geheimen uit het verleden hun invloed kunnen uitoefenen op het heden. Hoofdinspecteur Grant Foster en brigadier Heather Jenkins moeten de moord oplossen op een onbekende man wiens naakte lichaam verminkt en bekrast op een Londens kerkhof is gevonden. Het blijkt dat de krassen een ingekerfde code zijn, die verwijst naar een dossier in het stadsarchief over een serie moorden in 1879. Ze roepen de hulp in van genealoog Nigel Barnes, die probeert te achterhalen wat de moord te maken heeft met het gevonden dossier. Dan valt er weer een slachtoffer, met dezelfde ingekerfde code en koortsachtig zoeken ze naar het verband tussen het heden en het verleden in de hoop verdere moorden te voorkomen. Originele combinatie van een politieroman en gedetailleerd genealogisch onderzoek, zowel geschikt voor thrillerliefhebbers als geschiedkundig geinteresseerden.De moorden in 1879 worden vanuit de moordenaar beschreven in een vijftal korte, cursief gedrukte stukjes. Hoofdinspecteur Foster en genealoog Harris zijn geloofwaardige personages, met hun eigen verleden. 

Einde van het leven aan zee

Het einde van dit werkstuk. Op de naam na is het klaar. De krab onderaan heb ik afgelopen dagen ook onder de knie gekregen. De naam is zo gebeurd. Nu begint het meten van het werk, en van het vorige werk met de afrikaanse dieren. Als het lukt wil ik twee gelijke lijsten. Waarschijnlijk wordt het blank hout, dat is neutraal genoeg voor alle interieurs en kinderkamers. Daarvoor moet ik toch langs Ikea volgende week, maar dan zijn ze cadeau-klaar.
Natuurlijk begin ik dan meteen aan het volgende project. Op mijn kantkloskussen thuis staat nog een techniek werkje dat af moet en kan. Deze techniek heb ik ooit eerder gedaan dus is het goed kijken, nog een kijken en dan doen.

"De roodborst"

Van Jo Nesbo had ik eigenlijk nog niets gelezen. Een gemis, want hij schrijft goed.
Wat sombertjes, maar ja het komt uit het hoge noorden en daar is men blijkbaar minder opgewekt. Het boek is al eerder onder de titel Wraakuur gepubliceerd in 2004, maar toen heb ik het ook duidelijk gemist.
Gelukkig heb ik ook dit jaar weer een Thrillergids van Vrij Nederland kunnen veroveren, dan heb je al het thriller geweld op een rijtje voor de komende winter.


`Bij een belangrijk vredesoverleg in Oslo over het Midden-Oosten maakt politiecommissaris Harry Hole deel uit van het antiterrorismeteam dat de veiligheid moet garanderen van de deelnemende staatshoofden. Hij ontdekt dat er een aanslag gepland wordt en komt op het spoor van Sverre Olsen, een neonazi. Hole belandt in een wespennest van leugens en intriges, liefde en verraad dat terug te voeren is op een moord die plaatsvond in Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog´.